Πανευρωπαϊκή Απεργία στις 14 Νοεμβρίου

Πανευρωπαϊκή Απεργία! #14NOV: GENERAL STRIKE! PEOPLE OF EUROPE RISE UP

european strike 14 november

Web­site: http://europeanstrike.org/
Facebook: http://www.facebook.com/EuropeanStrike
Facebook #14N Greece: Πανευρωπαϊκή κινητοποίηση 14/11/2012
Twit­ter: https://twitter.com/StrikeEuropean

Please spread the word in the language you prefer! Inform people and let us demand another Europe: a social and solidary one!

English http://tinyurl.com/bm927bf
Dutch http://tinyurl.com/d3ba53x
French http://tinyurl.com/cgbn7rd
German http://tinyurl.com/brf3cct
Spanish http://tinyurl.com/cjxtp2m
Greek http://tinyurl.com/cyw3s4t
Portuguese http://tinyurl.com/cmgruek
Italian http://tinyurl.com/cgdj7vb
Polish http://tinyurl.com/d7xz6wy
Hungarian http://tinyurl.com/c7u9p2o
Turkish http://tinyurl.com/cacl5xh
Arabic http://tinyurl.com/ckouor4
Albanian http://tinyurl.com/bq5z5qz
Russian http://tinyurl.com/br3cp7o

 

Πανευρωπαϊκή Απεργία #14nov
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΤΡΟΙΚΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ.
Για την Ευρώπη των λαών και όχι των τραπεζιτών.
Λέμε: «Όχι στο φόβο και την απάθεια«

Μόνο μια κοινωνική και αλληλέγγυα Ευρώπη έχει μέλλον

Η Ευρώπη βρίσκεται σε μια βαθιά κρίση και οι Ευρωπαίοι πολιτικοί παραμένουν πιστοί στη νεοφιλελεύθερη πολιτική ενώ μόνο μια κοινωνική και αλληλέγγυα Ευρώπη έχει μέλλον.

Οι Βρυξέλλες: η καρδιά της Ευρώπης

Γράφω αυτό το κείμενο στις Βρυξέλλες, την καρδιά της Ευρώπης. Όπως σε τόσες Ευρωπαϊκές χώρες και πόλεις, υπάρχει κρίση και εδώ. Η πραγματικότητα στις Βρυξέλλες μοιάζει με αυτήν στην υπόλοιπη Ευρώπη. Ένας στους τρείς κατοίκους των Βρυξελλών ζει στην φτώχεια. Η ανεργία είναι πάνω από 20% και σε μερικές περιοχές η ανεργία στους νέους υπερβαίνει το 50%. Πάνω από το 25% των μαθητών αφήνουν το σχολείο, και τα προβλήματα υγείας και στέγασης των κατοίκων αυξάνονται. Ακόμα και στην καρδιά της η Ευρώπη είναι άρρωστη και αδύνατη.

Βαθιά κόκκινα νούμερα

Η Ευρώπη βρίσκεται σε μία από τις βαθύτερες κρίσεις του τελευταίου αιώνα. Αυτό που ξεκίνησε σαν οικονομική κρίση εξελίσσεται σε μια κρίση της οικονομίας και της κοινωνίας. Για το 2013 προβλέπεται μια επισιτιστική κρίση και μια ενεργιακή κρίση είναι επίσης κοντά. Ας μην ξεχάσουμε μια κλιματική κρίση, γιατί τα δισεκατομμύρια σε ζημιές από τον κυκλώνα Σάντυ είναι ένα σήμα της φύσης. Ο πλανήτης μας δεν αντέχει άλλο, αλλά εμείς επιμένουμε να το αρνούμαστε.

Τα νούμερα μιλάνε από μόνα τους. Από τότε που κάναμε μετρήσεις, η ανισότητα δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερη. Κατά τα πιο πρόσφατα νούμερα της Eurostat στην Ευρωζώνη υπάργουν πάνω από 18 εκατομμύρια άνεργοι. Είναι τα πιο υψηλά νούμερα μετά το 1995. Στις χώρες του νότου της Ευρώπης τα νούμερα της ανεργίας είναι καταστροφικά. Επίσης αυξάνεται η φτώχεια. Σχεδόν το 25% του Ευρωπαϊκού πληθυσμού βρίσκεται σε κίνδυνο να ζει μια ζωή της φτώχειας.

Παντού στην Ευρώπη χιλιάδες άνθρωποι χάνουν καθημερινά τη δουλειά τους. Όλοι αυτοί οι άνθρωποί δεν ανήκουν πλέον πια στην αστική ή στην εργατική τάξη. Καταλήγουν στην φτώχεια. Αδυνατούν να πληρώνουν τους λογαριασμούς τους. Η διαμεσολαβήσεις του χρέους αυξάνονται ραγδαία.

Όχι μόνο οι εργάτες υποφέρουν. Η μεσαία τάξη μειώνεται και αν συνεχιστεί η σημερινή τάση, κινδυνεύει να εξαφανιστεί. Κινούμαστε σε μια κοινωνία με δυο ομάδες: μια μικρή ελίτ πλουσίων και μια μεγάλη τάξη φτωχών.

Ας πάρουμε ένα παράδειγμα. Το παράδειγμα προς μίμηση για την Ευρώπη: η Γερμανία. Οι Γερμανοί έχουν όλο και περισσότερο πλούτο. Αλλά είναι κυρίως οι πιο πλούσιοι Γερμανοί που γίνονται πλουσιότεροι.. Το πλουσιότερο 10% κατέχει πάνω από το μισό του συνόλου του Γερμανικού πλούτου, το φτωχώτερο μισό (50% του πληθυσμού) κατέχει μόνο 1%.

Η ανθρώπινη πραγματικότητα

Πίσω από τα νούμερα βρίσκονται οι άνθρωποι.Στις εποχές της κρίσης είναι οι πιο αδύνατοι που υποφέρουν περισσότερο. Αρκεί να κοιτάξουμε την κατάσταση των φτωχών, των αστέγων, των γέρων και των μεταναστών στις χώρες που χτύπησε η κρίση πιο πολύ. Υπάρχει απελπισία παντού.

Η κρίση δημιουργήθηκε από μια μικρή ελίτ πού ήθελε να βγάζει συνεχώς περισσότερο κέρδος και που δεν δίσταζε να κάνει ανεύθυνη κερδοσκοπία και άλλα εγκληματικές πράξεις. Είναι οι μέτοχοι, οι ‘κορυφαίοι διευθυντές’ τους, οι τράπεζες, οι νεοφιλελεύθεροι διεθνείς οργανισμοί και οι πολιτικοί που ευθύνονται κυρίως. Κανένας απ’αυτούς πληρώνει σήμερα για την κρίση.

Είναι κυρίως οι εργαζόμενοι που πληρώνουν για την κρίση. Στο Βέλγιο 1000 άνθρωποι χάνουν τη δουλειά τους κάθε μήνα. Πρόσφατα ήταν 10.000 μονομιάς όταν αποφάσησε να κλείσει το εργαστάσιο της η πολυεθνική αυτοκινητοβιομηχανία Ford Motor Company. Αυτοί που δεν χάνουν τη δουλειά τους, δέχονται μια μείωση μισθού μέχρι ένα εξευτελιστικό επίπεδο. Αρκεί να κοιτάξεις τους μισθούς των εργαζομένων και δημοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα, Ισπανία ή Πορτογαλία. Ή των εκατομμυρίων εργαζομένων φτωχών της Γερμανίας. Στην Ιταλία η τρόικα (ΔΝΤ, Ευρωπαϊκή Κομισιόν, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα) διέπραξε ένα πραξικόπημα και διόρισε έναν πρωθυπουργό που εκτελεί την ατζέντα της. Η διευθύντρια του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ απαιτεί πρόσφατα μια διαρθρωτική αλλαγή στη Βελγική εργασιακή αγορά γιατί δεν είναι αρκετά νεοφιλελεύθερη κατά τη γνώμη της. Παρά την παρατήρησή της ότι οι αριθμοί ανεργίας είναι «κάπως χαμηλοί».

«Δεν υπάρχει άλλη επιλογή» είναι η εξήγηση των πολιτικών μας. Η επιλογή είναι ξεκάθαρη: αυτοί που δεν δημιούργησαν την κρίση να την πληρώσουν ώστε να γίνει η ελίτ της εξουσίας πιο πλούσια και ισχυρή.

Εν τω μεταξύ οι εργαζόμενοι χάνουν όλο και περισσότερο τα δικαιώματά τους και καταλήγουν να είναι ευέλικτες δυνάμεις που αντικαθιστούνται εύκολα, χωρίς να έχουν καμία αξία. Οι επιχειρήσεις πρέπει να γίνουν πιο ανταγωνιστικές, εντός επιχείρησης, καθώς και με άλλους εργαζόμενους παντού στον κόσμο. Δεν είναι τυχαίο ότι ο πιο σημαντικός στόχος τις ΕΕ είναι να γίνει «η πιο ανταγωνιστική αγορά του κόσμου». Ο ανταγωνισμός είναι μία από τις κεντρικές αξίες του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού

Οι εργαζόμενοι δεν είναι πια σίγουροι για τις δουλειές τους. Κανένας απ’αυτούς. Ούτε αυτοί που μόλις μπαίνουν στην αγορά εργασίας. Ούτε αυτοί που βρίσκονται στη μέση της καριέρας τους και ούτε αυτοί που κοντεύουν να πάρουν τη σύνταξή τους. Αυτό που έχτισαν για χρόνια οι εργαζόμενοι, και αυτό που έχουν πληρώσει, το ασφαλιστικό σύστημα σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες, καταστρέφεται και εμείς είμαστε αδύναμοι θεατές.

Η απεργία είναι ένα καθήκον

Βλέποντας τα γεγονότα, τους αριθμούς και την πραγματικότητα στην Ευρώπη, είναι ξεκάθαρο ότι δεν είναι μόνο απαραίτητη η δράση, είναι επίσης μια ευθύνη που πρέπει να λάβουμε επειγόντως  για τους ανθρώπους τώρα και τις μελλοντικές γενιές.

Τα συνδικάτα σήμερα έχουν να παίζουν έναν σηματικό ρόλο, όπως και στο παρελθόν. Είναι στα χέρια των συνδικάτων παντού στην Ευρώπη να κάνουν αυτό που είναι ο σκοπός τους: να αντιπροσωπεύουν τους εργαζόμενους στη χώρα τους και να δείχνουν αλληλεγγύη στους εργαζόμενους στην Ευρώπη και στον κόσμο.

Η καπιταλιστική ελίτ έχει σαν κυριότερη αξία τον ανταγωνισμό. Η αλληλεγγύη ανήκει στα συνδικάτα, ανεξάρτητα από την πολιτική κατεύθυνσή τους.

Τα συνδικάτα πρέπει να σηκωθούν και να δείχνουν ότι δεν δέχονται πια τη σημερινή κοινωνική κατεδάφιση. Πολλά από τα κοινωνικά δικαιώματα που έχουμε σήμερα, ξεκινώντας με το δικαίωμα απεργίας, κόστιζαν αίμα, ιδρώτα και δάκρυα. Τα συνδικάτα πρέπει να υπερασπίζουν αυτούς που δούλευαν χρόνια και τώρα δεν είναι πια σίγουροι για τη σύνταξή τους. Αυτοί οι άνθρωποι βοηθούσαν να χτίσουν το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης και έχουν το δικαίωμα να το απολαύσουν. Τα συνδικάτα πρέπει να δρουν και για τα παιδιά τους, τους νέους. Είναι μια γενεά που έχει ξεγελαστεί από τις πολυεθνικές και από τους πολιτικούς με υλισμό και κατανάλωση, αλλά που έχει λίγες προοπτικές για το μέλλον σε ότι αφορά εργασία, υγειονομική περίθαλψη, συντάξεις και κοινωνική κινητικότητα.

Για μια κοινωνική και αλληλέγγυα Ευρώπη

Σ’αυτόν τον παγκοσμιοποιημένο κόσμο όλοι ή εργαζόμενοι –θέλοντας και μη- είναι συνδεδεμένοι στον αγώνα τους. Και παρά το γεγονός ότι η συνεργασία δεν είναι εύκολη υπόθεση, σήμερα είναι πιο αναγκαία από ποτέ. Ο αγώνας κατα της αντικοινωνικής και νεοφιλελεύθερης πολιτικής σε εθνικό και διεθνές (Ευρωπαϊκό) επίπεδο μπορεί να ληθεί μόνο με ενότητα για να έχει μια πιθανότητα επιτυχίας.

Όπως το λέει το σύντομο και δυνατό σύνθημα του σοσιαλιστικού συνδικάτου στο Βέλγιο: «Όλοι μαζί δυνατοί». Είναι στα χέρια των συνδικάτων να είναι αλληλέγγυοι, να ενωθούν να να ακουστεί η φωνή τους σε όλη την Ευρώπη στις 14 Νοεμβρίου. Τη κρίση και τα αποτελέσματά της τα καταλαβαίνουμε καθημερινά. Ας αντηχεί δυνατά η φωνή των εργαζομένων, της αντίστασης, για μια κοινωνική και αλληλέγγυα Ευρώπη για μία μέρα

 

Ο BleriLleshi είνα πολιτικός φιλόσοφος, ακτιβιστής και παραγωγός ντοκυμαντέρ

Μετάφραση από τα Αγγλικά στα Ελληνικά από Bruno Tersago

Πανευρωπαϊκή Απεργία #14N

Πανευρωπαϊκή Απεργία #14N

14Ν Πανευρωπαϊκή Απεργία – Καταλήψεις

Η απεργία στις 14 Νοέμβρη είναι σταθμός για τη συνέχεια της μάχης για να αποτελειώσουμε την κυβέρνηση και τα μέτρα της. Μετά τη 48ωρη πανεργατική απεργία, τη διαδήλωση που έχουμε μπροστά μας την Κυριακή στις 5μμ στο Σύνταγμα ενάντια στον προϋπολογισμό και μια σειρά χώρους να συνεχίζουν με απεργίες και καταλήψεις, η 14 Νοέμβρη θα δείξει ότι το σύνθημα “Ανυπακοή, απεργία διαρκή” το εννοούμε σοβαρά. Φέτος μπορούμε να κάνουμε το τριήμερο για το γιορτασμό της εξέγερσης του Πολυτεχνείου να ξεκινήσει μια μέρα νωρίτερα από ό,τι κάθε χρόνο και να ξεκινήσει απεργιακά.

Η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ προς το παρόν έχουν κηρύξει 3ωρη στάση εργασίας για τις 14 Νοέμβρη, με συγκέντρωση στην Κλαυθμώνος στη 1μμ. Φυσικά αυτή η απόφαση είναι κάθε άλλο παρά αρκετή. Με την Ισπανία και την Πορτογαλία να προχωράνε σε 24ωρη απεργία, στην Ιταλία να έχει κηρυχτεί 4ωρη γενική απεργία μετά από πολύ καιρό, τα συνδικάτα στην Ελλάδα πρέπει να συνεχίσουν να είναι στην πρώτη γραμμή και να δίνουν το παράδειγμα. Είναι στο χέρι μας να το καταφέρουμε. Σε κάθε χώρο δουλειάς δίνουμε τη μάχη και κερδίζουμε απόφαση όχι απλά για υλοποίηση της απόφασης της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, αλλά για 24ωρη απεργία μαζί με τους συναδέλφους μας στην υπόλοιπη νότια Ευρώπη.

Καταλήψεις

Την κατεύθυνση τη δείχνουν ήδη τα πιο δυνατά κομμάτια της εργατικής τάξης. Η απόφαση των εργαζόμενων στους Δήμους για καταλήψεις, νέα 48ωρη απεργία και αποχή το Σαββατοκύριακο έχει αρχίσει να υλοποιείται με τα σωματεία σε κάθε Δήμο να καταλαμβάνουν τα Δημαρχεία. Τα μέσα σταθερής τροχιάς συνεχίζουν κι αυτά με απεργία, όπως και οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ. Το Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου έδωσε συνέχεια στη 48ωρη, με τρίτη μέρα γενικής απεργίας στις 8 Νοέμβρη. Στα νοσοκομεία ο συντονισμός συνεχίζεται και σε κάθε χώρο οι προτάσεις για κλιμάκωση κερδίζουν την πλειοψηφία. Αυτός είναι ο δρόμος για συνέχεια παντού, με την απεργία στις 14 Νοέμβρη να δίνει αφορμή για μεγαλύτερα βήματα.

Η 14 Νοέμβρη λειτουργεί ήδη σαν πυροδότης για το εργατικό κίνημα όλης της Ευρώπης. Δεν είναι μόνο οι χώρες της Ιβηρικής και η Ιταλία. Στο Βέλγιο διεξάγεται μάχη μέσα στα συνδικάτα για το χαρακτήρα που θα έχει η συμμετοχή στις 14. Με τον αγώνα για να μην κλείσουν οι αυτοβιομηχανίες να βρίσκεται στο κέντρο της προσοχής, οι φωνές που ζητάνε απεργία πυκνώνουν. Ανάμεσά τους οι Μεταλλεργάτες, οι Δημόσιοι Υπάλληλοι, Εργατικά Κέντρα και η Νεολαία των Συνδικάτων. Η Συνομοσπονδία CFTB έστειλε επιστολή στο σύνδεσμο των βιομήχανων, με την οποία προσφέρει την κάλυψή της σε όσους εργάτες θελήσουν να απεργήσουν στις 14 Νοέμβρη.

Κινητοποιήσεις αλληλεγγύης οργανώνονται στη Γαλλία, τη Γερμανία, την Αυστρία, τη Βρετανία. Στην Αυστρία η κινητοποίηση γίνεται με κεντρικό σύνθημα “Είμαστε Όλοι Έλληνες”. Στην Πολωνία τα συνδικάτα καλούν σε πρωινές διαδηλώσεις σε πέντε μεγάλες πόλεις. Ενδεικτικό του ρόλου που παίζει η 14 Νοέμβρη είναι ότι σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης (Τσεχία, Σλοβενία), τα συνδικάτα έχουν αναγκαστεί να καλέσουν το Σάββατο 17 Νοέμβρη μεγάλες διαδηλώσεις ενάντια στη λιτότητα για να μπορέσουν να γίνουν κομμάτι της κινητοποίησης. Ακόμη και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, στη Νέα Υόρκη, θα οργανωθεί κινητοποίηση συμπαράστασης (δείτε την αφίσα δίπλα).

Με την εργατική τάξη σε ολόκληρη την Ευρώπη να παίρνει πρωτοβουλίες απεργιών και κινητοποιήσεων ενάντια στη λιτότητα και τις κυβερνήσεις, δηλώνοντας ότι αντλεί έμπνευση από τους αγώνες στην Ελλάδα, η 14 Νοέμβρη μπορεί να γίνει ένα διεθνιστικό πανηγύρι των καταπιεσμένων. Θα είναι η πιο δυνατή απάντηση στην προπαγάνδα που ήθελε τους εργάτες σε κάθε χώρα να βλέπουν τους υπόλοιπους σαν αντίπαλους. Κανένας εργατικός χώρος, μικρός ή μεγάλος, δεν πρέπει να λείψει από αυτό το ιστορικό ραντεβού.

http://ergatiki.gr

Πανευρωπαϊκή Απεργία #14N

Πανευρωπαϊκή Απεργία στις 14 Νοεμβρίου

#14N #EUROPEANSTRIKE 

[EN] European Strike, people of Europe, rise up !

On November the 14th, Portugal, spain and other countries, will be on global strike to say no to austerity mesures
Everywhere in europe, activist social movements organise themselves to say Stop to austerity, stop to those ultraliberal politics serving finance.
Portugal and Spain will be on global strike the 14th november, many countries prepare them to max out all say no to austerity mesures
ETUC, responding to popular pressure, decided to call for strike demonstrations and meeting for november the 14th.
People have to rise up against the austerity politics, organized social fractures, that are used to
pay back some debt that is not theirs… People have to fight politics that protect, encourage a minority part of the class who gets richer and richer with this increasing austerity and these illegitime debt interests.
Yes, this debt is illegitime, contracted by the financial world against people’s real interest. This debt is not ours, whe owe nothing to them and we’ll pay nothing.
This day of global strike won’t be a ponctual action. It must me the beginning of a (sorry i dont know the english for rapport de force) build by people against politicians , banks, the market and industrial trusts.
After this day of struggle, it is an absolute necessity to build together a global unlimited strike.
People of Europe, rise, up, struggle together for a Social Europe, full of equality where none will be left on the side

[FR] Grève européenne, peuples d’Europe levons nous !

Le 14 Novembre le Portugal, l’Espagne, seront en grève générale pour dire non aux plans d’austérité.

Partout en Europe, des mouvements de lutte, des militants, s’organisent afin de dire STOP à l’austérité, stop à ces politiques ultra libérales au service de la finance.
Le Portugal et l’Espagne seront en grève générale le 14 Novembre.
La Confédération Européenne des Syndicats, sous la pression populaire et de divers mouvements de luttes, a décidé d’organiser grèves, manifestations et rassemblements le 14 Novembre.

Les peuples doivent se soulever face aux politiques d’austérité, les casses sociales organisées, qui servent à rembourser une dette qui n’est pas la leur.
Les peuples doivent se soulever face au monde politique qui protège, favorise une classe sociale minoritaire qui s’enrichit d’une austérité grandissante et des intérêts d’une dette illégitime.

Car la dette est illégitime, contractée pour le monde financier au détriment des intérêts des peuples. Cette dette n’est pas la nôtre, on ne leur doit rien, on ne paiera rien.

Cette journée de grève générale ne sera pas une action limitée dans le temps. Elle doit être le point de départ d’un rapport de force mis en place par et pour les peuples face aux politiques, banques, bourses et grands trusts industriels.
Suite à ce jour de lutte, il est indispensable de construire ensemble une perspective de grève générale illimitée.

Peuples d’Europe, levons-nous, unissons-nous, luttons ensemble pour une Europe plus sociale, plus égalitaire, ou personne ne restera sur le bord du chemin.

[ES] Huelga europea, pueblos de Europa, levantémonos!

El 14 de noviembre Portugal, España y otros países europeos estaran en huelga general para decir NO a la austeridad
En toda Europa, los movimientos de lucha, sus militantes, se organizan para decir NO a la austeridad y a las políticas ultraliberales al servicio del poder financiero.
Portugal y España harán huelga general el 14 de noviembre y muchos otros países se preparan para unirse a la convocatoria para juntos decir no a los planes de austeridad.
La Confederación Europea de Sindicatos, bajo la presión de las demandas populares y movimientos de lucha, han decidido organizar huelgas, manifestaciones y concentraciones el 14 de noviembre.
Los pueblos deben levantarse en contra de los políticas de austeridad y las desigualdades sociales, que pretenden que paguen una deuda que no es suya.
.Los pueblos deben levantarse en contra de las políticas que protegen y favorecen a una clase social minoritaria que se enriquece imponiendo una austeridad desmedida y con los intereses de una deuda ilegítima.
Sí, la deuda es ilegítima, contraída por el mundo financiero en detrimento de los intereses del pueblo. Esta deuda no es la nuestra, no les debemos nada y no pagamos.
Esta convocatoria de huelga general no será una acción limitada a una fecha. Debe ser el punto de partida de una relación de fuerzas puesta en marcha por y para los ciudadanos frente a los políticos, la banca, la bolsa y los grandes grupos industriales.
Después de este día de lucha, es indispensable construir juntos una perspectiva de huelga general indefinida.
Pueblos de Europa, levantémonos, unámonos, luchemos juntos por una Europa social igualitaria, donde nadie se quede en la cuneta.

[IT] Sciopero europeo, popoli europei alziamoci!

Il 14 Novembre Il Portogallo, la spagna ed altri paesi saranno in sciopero generale per dire no all’austerità.

Dappertutto in Europa, dei movimenti di lotta, dei militanti, si organizzano con il fine di dire STOP all’ austerità, stop a queste politiche ultra liberali al servizio della finanza.

Il Portogallo e la Spagna saranno in sciopero Generale il 14 novembre, numerosi paesi si apprestano a seguire il passo per insieme dire no ai piani di austerità
La Confederazione Europea dei Sindacati, in accordo con le demande popolari ed i molteplici movimenti di lotta, a deciso di organizzare scioperi , manifestazioni ed rassemblamenti per il 14 Novembre

I popoli devono sollevarsi difronte alle politiche di austerità, le fratture sociali organizzate, che servono a rimborsare un debito che non è loro.
I popoli devono sollevarsi difronte ad un mondo politico che proteggee favorisce una classe sociale minoritaria che si arricchische di un austerità crescente e degli interessi di un debito illegittimo.
Si il debito è illegittimo, contratto per il mondo finanziario a detrimento degli interessi dei popoli. Questo debito non è il nostro , non gli dobbiasmno nulla, non pagheremo niente

Questa giornata di sciopero generale non sara un azione limitata nel tempo. Essa deve essere il punto di partenza per la costruzione di un rapporto di forza difronte ai politic, le banche, le borse ed i grandi industriali

In seguito a questa giornata di lotta , è indispensabile construire insieme una prospettiva de sciopero generale illimitato.
Popoli d’ Europa, solleviamoci, uniamoci, lottiamo insieme per una Europa sociale, egualitaria, dove nessuno restera sul bordo del cammino.

Πανευρωπαϊκή Απεργία! #14NOV - Δεν χρωστάμε δέν πληρώνουμε

Web­site: http://europeanstrike.org/
Facebook: http://www.facebook.com/EuropeanStrike
Twit­ter: https://twitter.com/StrikeEuropean
Tcb: https://www.thechangebook.org/pages/787/

 

INTERNATIONAL GENERAL STRIKE 14 NOVEMBER 2012 AGAINST THE FINANCIAL MARKETS AND EUROPEAN AUSTERITY AND PRIVATIZATION POLICIES

Πανευρωπαϊκή Απεργία! #14NOV

In the last few years, we’ve dealt with distinct changes in daily life with the policies of social and economic austerity and cut-backs, which have lead to a lowering of the quality of life in our society: the increase in the number of unemployed (close to 6 million in Spain, and 24.235 million in Europe) the privatization of education, healthcare, public goods, on top of social cuts and injections of public funds into private banks. All of these extreme austerity measures, imposed from outside, are being applied under reformist perspectives, but hide the radical depth of repression and restriction of rights of citizens and workers, and directly attack the welfare state and the freedoms of the peoples.

Like “The Shock Doctrine” (book/documentary) certain entities like the IMF, CEB, the World Bank, the OCD, the OMC, are dictating sentences being applied to Europe in the form of austerity policies, which oblige the citizens and workers to become detached from from their gold, property, and lands. These goods are acquired by the global oligarchy, which benefits enormously from the premeditated collapse of the economy of a concrete country.

We live in a “Democtatorship.” There is no right, under the concept of “Democracy” to the supplication of free peoples to political-economic laws which weakens their rights and state of welfare, being exploited in their labor. We live under the yolk of a Financial Dictatorship, based on speculation and usury, which profits off of the misfortunres of the global population. We are enslaved under a “Democtatorship” or Financial dictatorship disguised as Democracy.

For countries outside the EC, its entrance marked the gift of the keys to our chains, greedy minds, cold and calculating. Or, what is the same, the loss of monetary and economic sovereignty, subjugating countries firmly under Art. 104 of the Treaty of Maastritch, to paying a debt whose interest is greater than that which those countries paid previously to their national central banks. In order to solve the supposedly financial crisis, which has its origin in the capitalist mode of production, they aim to grow capital by raising the prices on the market, and at the same time lowering wages. Through the accumulation of capital for a few and condemning the people to borrow, to compensate workers’ loss of purchasing power through unaffordable financial credit resulting in a burst of the financial bubble. Creating for itself a new international market bubble, where the debts of the different countries come to auction for the great capitalist sharks who benefit from this opportunity to create international oligopolies.

The techniques of global empowerment on the part of the big financiers, debt ratings agencies, insurance companies, and participating governments, is the indebtedness of a country or countries selected as scapegoats in their secrete meetings like that of the Bilderberg or Club of Rome, among many others, through the execution of the methods that we’ve seen applied to Greece—and little by little, to Spain.

This economic-financial war, where the blood doesn’t yet flow through the streets, but where human suffering commences in the faces of evicted and ruined families in countries like Greece, Portugal, Italy, and Spain.

For this we encourage all workers to participate in the General Strike called fo the 31st of October, where we invite all to stop the gears which permit the functioning of this machine, called the Capitalist System. Considered by us as necessary, the International General Strike, dated for this upcoming November 14th, 2012, where it is demanded “No payment of European Debts!” The change of the roots of the current Financial-economic system, where citizens are rescued and not the banks who finance austerity measures imposed by the European Union.

http://huelgainternacional.wordpress.com

 Συντονισμένη απεργία και άλλες δράσεις σε όλη την Ευρώπη στις 14 Νοέμβρη

Πανευρωπαϊκή Απεργία στις 14 Νοεμβρίου

Συντονισμένη απεργία και άλλες δράσεις σε όλη την Ευρώπη στις 14 Νοέμβρη κάλεσε η Συνομοσπονδία των Ευρωπαϊκών Συνδικάτων στη συνεδρίαση της 17ης Οκτώβρη. Πρόκειται για την πιο συντονισμένη κίνηση των ευρωπαϊκών συνδικάτων εδώ και πολλές δεκαετίες και δίνει την ευκαιρία για ένα πρωτοφανές απεργιακό γεγονός, μιας και ήδη στην Πορτογαλία και την Ισπανία έχει κηρυχτεί γενική απεργία.
Η απόφαση ήταν αποτέλεσμα του απεργιακού ξεσηκωμού που ήδη εξελίσσεται σε όλο το Νότο της Ευρώπης και της πίεσης πάνω στις ηγεσίες των μεγάλων ευρωπαϊκών συνδικάτων για πρωτοβουλίες συντονισμού. Οι απεργίες στην Ελλάδα, την Ισπανία, την Πορτογαλία έχουν γίνει σύμβολο και έχουν δώσει έμπνευση στους εργάτες και τις εργάτριες όλης της Ευρώπης.
Το σύνθημα “Είμαστε όλοι Έλληνες” που ακούγεται σε όλες τις διαδηλώσεις δεν είναι…
  σύνθημα “συμπαράστασης” αλλά δείχνει ότι όλο και μεγαλύτερα τμήματα της εργατικής τάξης ξέρουν πως η σύγκρουση με τη λιτότητα και τις περικοπές δεν μπορεί να γίνει παρά με απεργιακή κλιμάκωση.

Πορτογαλία

Η απόφαση για τις 14 Νοέμβρη ξεκίνησε από την Πορτογαλία, όπου η μεγαλύτερη συνομοσπονδία της χώρας, CGTP, κήρυξε γενική απεργία σε συνέχεια από την πολύ πετυχημένη σαββατιάτικη διαδήλωση στη Λισαβόνα στις 29 Σεπτέμβρη και τις μεγάλες πορείες που ξεκινώντας από το Βορρά και το Νότο της χώρας κατέληξαν στην πρωτεύουσα στις 13 Οκτώβρη. Αξίζει να σημειωθεί ότι η CGTP δεν ανήκει μόνο στη Συνομοσπονδία των Ευρωπαϊκών Συνδικάτων, αλλά και στην Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία, στην οποία ανήκει και το ΠΑΜΕ, μιας και παραδοσιακά είναι η Ομοσπονδία που συνδέεται με το Πορτογαλικό Κομμουνιστικό Κόμμα.
Τα συνδικάτα της Ισπανίας βρίσκονταν ήδη κάτω από τεράστια πίεση να ανταποκριθούν στον ξεσηκωμό ενάντια στην κυβέρνηση Ραχόι. Η εργατική τάξη της χώρας είχε αγκαλιάσει την απεργία διαρκείας των ανθρακωρύχων, ζητώντας τέτοιες πρωτοβουλίες και από άλλα συνδικάτα. Όποια κίνηση κι αν έκαναν οι μεγάλες συνομοσπονδίες από το καλοκαίρι και μετά έχει μαζική συμμετοχή.
Στις 15 Σεπτέμβρη είχαν κάνει πανεθνική διαδήλωση στη Μαδρίτη, ενώ στις 25 Σεπτέμβρη η περικύκλωση του κοινοβουλίου κατέληξε σε μια μαζική σύγκρουση με την αστυνομία που προσπάθησε να καταστείλει με πλαστικές σφαίρες και ξύλο το κίνημα, προκαλώντας τα αντίθετα αποτελέσματα. Ενώ οι ηγεσίες των συνδικάτων είχαν βάλει στο κέντρο της προσοχής τους την εκστρατεία για “δημοψήφισμα”, πρώτες οι CCOO (Εργατικές Επιτροπές), μια από τις δύο μεγαλύτερες συνομοσπονδίες της χώρας, άνοιξαν το ζήτημα της απεργίας.
Η απόφαση μεταφέρθηκε στα Ευρωπαϊκά Συνδικάτα και τελικά συμφώνησε και η UGT (η άλλη μεγάλη συνομοσπονδία) για γενική απεργία στις 14 Νοέμβρη, μαζί με τους Πορτογάλους. Η πλατφόρμα “Κοινωνική Σύνοδος” που είχαν φτιάξει τα συνδικάτα μαζί με άλλες κοινωνικές οργανώσεις για να απαιτήσουν δημοψήφισμα έδωσε την περασμένη βδομάδα και αυτή τη συγκατάθεσή της για στήριξη της απεργίας. Έτσι τώρα και οι οργανώσεις των φοιτητών, των αγροτών και των αυτοαπασχολούμενων, των γυναικων, του κινήματος LGBT, συμμετέχουν στην απεργία, όπως επίσης και μικρότερες εργατικές συνομοσπονδίες.
Εξάλλου διάφοροι κλάδοι στην Ισπανία βρίσκονται ήδη σε απεργιακές κινητοποιήσεις, με πιο σημαντικό παράδειγμα τις απεργίες που κάνουν κάθε Δευτέρα οι εργαζόμενοι στα μέσα μαζικής μεταφοράς της Μαδρίτης και της Βαρκελώνης. Ενώ, οι φοιτητές στην Καταλoνία έκαναν μια μαζική διαδήλωση την περασμένη Τετάρτη.
Μόνο η συμμετοχή της Ισπανίας και της Πορτογαλίας κάνει την 14η Νοέμβρη μια ιστορική μέρα. Δεν έχει ξανασυμβεί ποτέ ξανά απεργία σε όλη την ιβηρική χερσόνησο. Οι ηγεσίες των συνδικάτων σε όλη την Ευρώπη για δεκαετίες απέφευγαν και τις απεργίες και τους συντονισμούς ακόμα και μέσα στην ίδια τους τη χώρα, πόσο μάλλον με τους συναδέλφους τους στην υπόλοιπη Ευρώπη. Τα προβλήματα υποτίθεται ήταν “συγκεκριμένα” και “επί μέρους” του κάθε κλάδου ή της κάθε συγκεκριμένης κυβέρνησης. Τώρα αναγκάζονται να προχωρήσουν σε μια κίνηση που παραδέχεται ότι η μάχη ενάντια στη λιτότητα είναι ενιαία και πρέπει να προχωρήσει με από κοινού κλιμάκωση.
Φυσικά, δεν τους ήρθε επιφοίτηση. Ήταν τα συγκεκριμένα παραδείγματα που ήρθαν από την Ελλάδα αλλά και από τις άλλες χώρες του Νότου. Στη διαδήλωση που έγινε στο Λονδίνο το περασμένο Σάββατο (περισσότερα στο οπισθόφυλλο), όποιος συνδικαλιστής ήθελε να μιλήσει για την συνέχεια του αγώνα, χρησιμοποιούσε σαν παράδειγμα των απεργιών στην Ελλάδα.
Ταυτόχρονα, η κίνηση των Ευρωπαϊκών Συνδικάτων είναι και αποτέλεσμα των αντικειμενικών συνεπειών που έχει η κρίση και η λιτότητα σε όλες τις χώρες. Παντού γενικεύονται τα ίδια πακέτα λιτότητας, οι κομμένοι μισθοί, η διάλυση των υπηρεσιών, η ανεργία καλπάζει. Γίνεται ξεκάθαρο ότι δεν υπάρχουν μεσοβέζικες λύσεις, χρειάζεται μετωπική σύγκρουση με τους μηχανισμούς που επιβάλλουν αυτές τις πολιτικές, με την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και τις κυβερνήσεις τους.
Η πρωτοβουλία για τις 14 Νοέμβρη θα παίξει προωθητικό ρόλο σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, μπορεί να σπρώξει συνδικάτα που διστάζουν να κάνουν το επόμενο βήμα και να ξεδιπλωθεί η δράση. Κρίσιμος κρίκος είναι η Ιταλία. Στη διαδήλωση του περασμένου Σαββάτου στη Ρώμη, η επικεφαλής της μεγαλύτερης συνομοσπονδίας, CGIL, δεσμεύτηκε ότι τα ιταλικά συνδικάτα θα βρίσκονται στο δρόμο στις 14 Νοέμβρη, μαζί με τους Ισπανούς και Πορτογάλους εργάτες που θα απεργούν.

Ιταλία

Η CGIL προχωράει σε κινητοποιήσεις και απεργίες ανά κλάδο εδώ και καιρό, αλλά σε επίπεδο γενικής απεργίας μέσα στο 2012 οργάνωσε μόνο μία 16ωρη τον Απρίλη. Τώρα δηλώνουν ότι βρίσκονται σε συνεννόηση με τις υπόλοιπες συνομοσπονδίες (CISL, UIL) για να οργανώσουν τον τρόπο συμμετοχής στις 14 Νοέμβρη.
Αντίστοιχα μπορεί να λειτουργήσει και σε άλλες χώρες, όπως για παράδειγμα στη Βρετανία όπου το TUC (η βρετανική ΓΣΕΕ), έχει αναγκαστεί να θέσει προς συζήτηση στα μέλη της την προοπτική γενικής απεργίας. Η γαλλική CGT δηλώνει ότι “θα διασφαλίσει την επιτυχία της 14 Νοέμβρη” έχοντας ανοίξει συζήτηση για τον τρόπο συμμετοχής. Τα Ευρωπαϊκά Συνδικάτα έχουν δηλώσει προς τα ΜΜΕ ότι θετική ανταπόκριση για τις 14 Νοέμβρη είχαν και από τα συνδικάτα της Μάλτας και της Κύπρου. Ακόμη και σε χώρες που δεν θα μπορέσει να κηρυχτεί γενική απεργία, η 14η Νοέμβρη θα είναι ευκαιρία για κλάδους που βρίσκονται σε κινητοποιήσεις να συντονιστούν.
Οι εργάτες και οι εργάτριες στην Ελλάδα δεν μπορούν να λείπουν από αυτό το ιστορικό ραντεβού. Ο ίδιος ο Παναγόπουλος της ΓΣΕΕ αναγκάστηκε σχεδόν να προαναγγείλει την απεργία και δύσκολα θα μπορέσει να πάρει πίσω μια τέτοια δήλωση. Όμως, η 14η Νοέμβρη πρέπει να γίνει υπόθεση όλων των εργατικών χώρων, όλων των συνδικάτων. Είναι η μέρα που μπορούμε να απεργούμε ταυτόχρονα με συναδέλφους μας από τη μία ως την άλλη άκρη της ηπείρου, δείχνοντας ποιος πραγματικά έχει τη δύναμη, αν την έχουν οι τραπεζίτες της Φρανκφούρτης, ή οι εργάτες που κινούν την οικονομία είτε δουλεύουν σε λεωφορεία, είτε σε εργοστάσια, είτε σε σχολεία και νοσοκομεία.

http://ergatiki.gr

http://revolutionaryfrontlines.wordpress.com

Πανευρωπαϊκή Απεργία στις 14 Νοεμβρίου LIBERATE EUROPA

[Ισπανία] Σημειώσεις για τη γενική απεργία της 14ης Νοέμβρη

14-Ν: Προς μια παγκόσμια γενική απεργία διαρκείας

Όπως είναι η κατάσταση αυτήν τη στιγμή, φαίνεται ανούσιο να απεργούμε για μία μόνο μέρα. Το κράτος και οι εταιρείες είναι σε θέση ν’ απορροφούν τον κραδασμό και να τον μετατρέπουν σε επιζήμιες επιπτώσεις για τους ίδιους τους εργάτες που υποστηρίζουν την απεργία. Η μόνη ορατή λύση είναι μια διαρκής και επιθετική γενική απεργία. Όμως, σ’ αυτόν τον παγκοσμιοποιημένο κόσμο, η αντίσταση θα πρέπει να είναι παγκόσμια. Απομονωμένες κινήσεις σε μία μόνο χώρα δεν έχουν πραγματικό αντίκτυπο στην οικονομία της αγοράς.

Οι αντίστοιχες συνθήκες που επικρατούν σε εκατοντάδες χώρες μπορούν να γίνουν ένας τόπος κοινού συντονισμού. Κάτι εξίσου απλό όσο το να συμφωνηθεί μια κοινή ημερομηνία, η 14η του Νοέμβρη.

la-lucha-continua

Ο αγώνας συνεχίζεται…

Σχετικά με την επερχόμενη απεργία της 14-Ν

Δεν έχουμε καμία μαγική συνταγή (ούτε και θέλουμε). Αυτό που ξέρουμε είναι ότι εδώ πέρα κάτι δεν πάει καλά. Όταν ξυπνάς κάθε πρωί απ’ τα χαράματα για να σου φύγει η ζωή σε κάποια κακοπληρωμένη δουλειά, προσκολλημένος στη βιασύνη, στα ωράρια, στη βαρεμάρα. Όταν βλέπεις στην τηλεόραση τους κουστουμάτους επαγγελματίες του ψεύδους να μιλάνε για βία, αλλά να αποσιωπούν την προέλευσή της, μιας και μερικές σπασμένες βιτρίνες υποκαταστημάτων δολοφονικών πολυεθνικών είναι πιο σημαντικές από τη ζωή ενός εργάτη που πέφτει από τη σκαλωσιά γιατί το αφεντικό αποφάσισε να σπεκουλάρει με τα λεφτά που θα μπορούσαν να προορίζονται για τις συνθήκες ασφαλείας στους χώρους εργασίας. Όταν μπαίνεις στο σούπερ μάρκετ, και οι τιμές σου υπενθυμίζουν ότι αυξήθηκε πάλι το ΦΠΑ. Όταν οι διαφημίσεις στην τηλεόραση κατασκευάζουν κενές επιθυμίες και σου ψιθυρίζουν στ’ αυτί ότι είσαι ένα μηδενικό αν δεν έχεις το τελευταίο μοντέλο κινητού ή μια οθόνη μεγαλύτερη, σούπερ ντούπερ τρισδιάστατη, με σύστημα ντόλμπι σαράουντ. Όταν οι πολιτικοί δεν εκπληρώνουν τις προεκλογικές δεσμεύσεις τους, κι εσύ λες χαμηλόφωνα «ε ρε, μπόμπα που σας χρειάζεται, μαλάκες». Όταν πλέον μπουχτίζεις, γιατί ξέρουμε ότι όπως κι εμείς, έτσι κι εσύ είσαι μέχρι το λαιμό. Έχεις μπουχτίσει να καταπίνεις, να το βουλώνεις και να συνεχίζεις σαν να μην τρέχει μία.

Δεν είμαστε αυτοί οι αντισυστημικοί για τους οποίους μιλάει όλος ο ντουνιάς μα πολύ λίγοι τους γνωρίζουν. Είμαστε τα παιδιά σας, τ’ αδέρφια σας, οι συμμαθητές ή συνάδελφοί σας, οι γείτονές σας. Έχουμε καταγαμηθεί όσο κι εσείς και καταλαβαίνουμε πώς νιώθετε επειδή κι εμείς υποφέρουμε το ίδιο, αλλά έχουμε ξενερώσει με τις ψεύτικες υποσχέσεις του καπιταλισμού, μιας και ένα πράγμα είναι βέβαιο: με αυτό το σύστημα δε θα δούμε άσπρη μέρα. Η ταξική αντεπίθεση πρέπει να γενικευτεί και να μετατρέψει μονομιάς το φόβο σε οργή, τις επιθυμίες σε δράση, και τα λόγια σε πράξη.

– Γιατί οι απεργίες της μιας μέρας και οι βόλτες με σημαιούλες δε θ’ αλλάξουν απολύτως τίποτα (κι είναι καιρός να το συνειδητοποιήσουμε αυτό).

– Γιατί, ανεξάρτητα από επιμέρους συνθήκες, η μισθωτή εργασία μάς αηδιάζει εκ φύσεως και εξ ορισμού.

– Γιατί τα συνδικάτα δεν είναι η λύση αλλά κομμάτι του προβλήματος, και δε μας αντιπροσωπεύουν.

– Γιατί η κάθε μπάνκα μάς στραγγαλίζει με τη συνέργεια των πολιτικών κομμάτων, που ισχυρίζονται πως μιλάνε εξ ονόματός μας ενώ το μόνο που κάνουν είναι να εμπορεύονται το μέλλον μας φτωχαίνοντας τις ζωές μας.

– Γιατί δε μας καίγεται καρφάκι αν οι μπάτσοι ζορίζονται κι αυτοί. Δεν είναι δικοί μας, ούτε θα ’ναι ποτέ. Είναι εχθροί της εργατικής τάξης και δουλεύουν για να συντηρούν το πανοπτικό του εγκλεισμού και της ασφυξίας μας, και προφανώς δεν τους αξίζει να τους δίνουμε λουλούδια.

– Γιατί η κατάσταση δεν πρόκειται ν’ αλλάξει από μόνη της. Οι σοσιαλδημοκρατικές αυταπάτες δε μας πείθουν.

– Γιατί ξέρουμε ότι δε χρειαζόμαστε κανέναν να μας υποδείξει τι πρέπει να κάνουμε. Μπορούμε να δημιουργήσουμε μόνοι και μόνες μας τις εναλλακτικές που έχουμε ανάγκη και επιθυμούμε. Συνελευσιακή οριζοντιότητα και άμεση δράση ενάντια σε κάθε αντιπροσώπευση, γραφειοκρατία και ιεραρχία.

Στις 14 Νοέμβρη όλοι και όλες στους δρόμους, για να θυμίσουμε στους πραγματικούς υπαιτίους αυτής της κρίσης (που είναι οι πολιτικοί κι οι τραπεζίτες, και όχι οι μετανάστες ούτε οι επισφαλείς εργαζόμενοι ή οι άνεργοι) ποιος χρωστάει σε ποιον. Τα οδοφράγματα και τα σαμποτάζ ας πυρπολήσουν τις αστικές ψευδαισθήσεις του ρεφορμισμού και του ξεπουλημένου συνδικαλισμού, κι οι φλόγες ας φωτίσουν το πνεύμα της εξέγερσης που κουβαλάμε στις καρδιές μας, ώστε τα όνειρά μας να ταξιδέψουν μέχρι τις εστίες που διατηρούνται αναμμένες, σε Ελλάδα, Χιλή, Πορτογαλία ή Ιταλία, απ’ όπου τα σήματα καπνού κοινωνούν τις επιθυμίες μας και καθιστούν δυνατή την τρίτη (και αποφασιστική) έφοδο των προλετάριων ενάντια στην ταξική κοινωνία.

Έχουμε χάσει την υπομονή, το χρόνο και το μέλλον μας.
Το μόνο που μας μένει να χάσουμε είναι ο φόβος.

Κάν’ το μόνος/μόνη σου και οργανώσου όπως σ’ αρέσει.
Όσο υπάρχει μιζέρια, θα υπάρχει εξέγερση.

_

Στον ελλαδικό χώρο… τα δυο μεγάλα θεσμικά συνδικάτα κήρυξαν 48ωρη γενική απεργία για τις 6 και 7 Νοέμβρη.

http://gr.contrainfo.espiv.net

 

 European Trade Union Confederation (ETUC)
14 November 2012: European Day of Action and Solidarity

14 November 2012: European Day of Action and Solidarity - Πανευρωπαϊκή Απεργία στις 14 Νοεμβρίου

#14Nov2012. For Jobs and Solidarity in Europe. No to Austerity.

Why take this action?

The Executive Committee of the European Trade Union Confederation (ETUC) called for a Day of Action and Solidarity, across Europe on 14 November in order to mobilise the European trade union movement behind the ETUC policies set out in the ‘Social compact for Europe’.

The ETUC strongly opposes the austerity measures which are plunging Europe into economic stagnation, recession, and dismantling the European social model. These measures, far from restoring confidence, are only aggravating imbalances and creating injustices.

This Day of Action and Solidarity will include strikes, demonstrations, rallies and other actions.

- Declaration adopted by the ETUC Executive Committee at their meeting on 17 October 2012 ( Click for other language versions )

http://www.etuc.org/

#14Nov2012. For Jobs and Solidarity in Europe. No to Austerity

Twitter feed: #14Nov2012  #14N  #EUROPEANSTRIKE

Solidarity with Greek workers

Letter to the Greek Prime Minister

November 2012

TUC letter to Greek PM: no to austerity

As part of the run up to the 14 November ETUC Day of Action against austerity, for jobs and growth, TUC General Secretary Brendan Barber has written formally to the Greek Prime Minister – at the request of Greek trade unions – expressing “anger and dismay about … measures which will hit harder the weakest and will deteriorate further the dramatic social and economic situation in Greece.”

Mr Antonis Samaras
Prime Minister of the Hellenic Republic
Maximos Mansion
19 Irodou Attikou St.
Athens 106-74
Greece

Dear Prime Minister

Austerity in Greece

Our sister organisations, the GSEE and ADEDY, have informed us of the structural labour market measures imposed by the Troika that were passed by the Greek parliament on 7 November 2012. On behalf of the TUC, I would like to express anger and dismay about the contents of these measures, which will hit harder the weakest and will deteriorate further the dramatic social and economic situation in Greece.

The measures dictated by the Troika concentrate on new cuts in wages and pensions. They disregard and destroy the value of collective bargaining: indeed, the minimum wage will no longer be subject to negotiations but set by law and frozen at below subsistence levels together with long-service “maturity” allowances. Working time and leave regulation will be imposed without any form of negotiations. The single remaining benefit attached to minimum wage, the 10% family allowance, will be removed and will further impoverish workers, pensioners and their families. The new system precludes the extension of the protective framework of collective agreements to all workers and forbids any other allowance.

Such measures gravely affect not only Greece and its citizens but the whole of the European working population. Indeed such drastic cuts in wages and pensions, such flexibilisation of working time and working conditions, and such disregard of the value of collective bargaining create a negative downwards competition for all workers in Europe.

The TUC strongly deplores and opposes these measures which flagrantly contradict key principles of the European Treaties (namely the horizontal social clause, upwards convergence of living and working standards, strict respect for national systems of industrial relations, etc).

The TUC recalls that Greece has already been scrutinised by the Council of Europe and has been found to have violated the 1961 Social Charter by a series of legislation enacted at the express demand of the Troika.

The TUC expresses its solidarity with Greek workers and with the Greek population undergoing the most unfair and counter-productive measures, imposed from the outside, and contravening the European Treaties.

We ask the Government of Greece to refrain from adopting the revised budget on 11 November as it will inflict further damage on already impoverished Greek workers and their families.

Yours sincerely

BRENDAN BARBER

General Secretary

Briefing document (500 words) issued 9 Nov 2012

Πανευρωπαϊκή Απεργία στις 14 Νοεμβρίου

Βγες έξω, σύντροφε! Ρίσκαρε
Τη δεκάρα, που ούτε δεκάρα πια δεν είναι
Τον τόπο για ύπνο που πάνω του πέφτει η βροχή
Και της δουλιάς τη θέση που αύριο θα χάσεις!
Μπρος, στο δρόμο έξω! Αγωνίσου!
Να περιμένεις πια δε γίνεται, είναι αργά πολύ!
Βοήθα τον εαυτό σου βοηθώντας μας:

Κάνε πράξη την αλληλεγγύη!
Βγες έξω, σύντροφε, αντιμέτωπος με τα όπλα και
Διεκδίκησε το μεροκάματό σου!
Σαν ξέρεις πως δεν έχεις τίποτα να χάσεις
Όπλα αρκετά οι αστυνόμοι τους δεν έχουν!
Μπρος, στο δρόμο έξω! Αγωνίσου!
Να περιμένεις πια δε γίνεται, είναι αργά πολύ!
Βοήθα τον εαυτό σου βοηθώντας μας: Κάνε πράξη
Την αλληλεγγύη!

Bertolt Brecht

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ …ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ !!!

Κοινή χρήση αυτής της σελίδας: Share

Εκτυπώστε τη σελίδα: print

Δημοσιεύτηκε στο actions, autonomy, capitalism, global square, messages, movement, solidarity Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,